گاهی دلم را پرت می کنم ان طرف دیوار

ان طرف حیات خانه خداست

به امید انکه شاید در ان باز شود

و انوقت هی در میزنم در می زنم

ومی گویم

دلم افتاده توی حیات شما میشود دلم را پس بدهید

انقدر دلم را پرت میکنم که دیگر دلم را پس ندهد

تا ان در را باز کنند و بگویند

بیا خودت دلت را بردار و برو

انوقت داخل میشوم و دیگر بر نمیگردم

من این بازی را ادامه می دهم